Μοντελοδρόμιο ''Ε Ρ Μ Η Σ ''. Κυριακή 13 Μαΐου του 2018. M a r a t h o n

Μοντελοδρόμιο ''Ε Ρ Μ Η Σ ''. Κυριακή 13 Μαΐου του 2018. M a r a t h o n _ V a l l e y .

Στις οκτώ το πρωΐ , έβαλε μπροστά τις μηχανές ο Γιώργος (giorgos65) και χύμηξε στον καταγάλανο ουρανό με τον Kαρχαρία , πίνοντάς του το αίμα .

Μια και η δουλειά τον είχε κρατήσει κάμποσες μέρες μακριά απο τις πτήσεις , η δίψα για νίτρο είχε φτάσει στο κατακόρυφο.

Ακολούθησε ο Ηλίας με το Arising star , πρωϊνός πρωϊνός και εκείνος , μετρώντας με χαμηλές διελεύσεις τον διάδρομο μερικές δεκάδες φορές.

Ο Γιάννης (mogolos) δεν είχε κοιμηθεί καθόλου.

Όλο το βράδυ την έβγαλε στο εργαστήριο, βηματίζοντας νευρικά , γύρω γύρω απο τα δύο φοβερά P51.

To δίμετρο giant - Beautiful Doll - topflight με κινητήρα 60cc και το 60-άρι gold edition με κινητήρα 0.120 fs .

Περίμενε να βγεί η πρώτη ακτίνα του ήλιου με το μάτι αγριεμένο ...... Maiden flight και για τα δύο .

Για να ζεστάνει τα χέρια ....με το που τράβηξε χειρόφρενο όρμηξε στο διάδρομο , βούτηξε τον Kαρχαρία και από τα πολλά γκάζια , ο άσπρος καπνός που άφηνε το muffler , έγινε κίτρινος σαν το χρώμα του φουκαρά πιλότου.

Την στιγμή που ο Γιάννης ''ξεσυρταρώνει'' την άτρακτο του Beautiful Doll από το αυτοκίνητο , καταφθάνει και ο σουκόης ....

'' Cadillac of the skies '' .....μουρμουρίζουν όλοι μαζί με το βλέμμα χαμένο και θολό και τα μάτια δακρυσμένα .

Το μηχανικό team συγκεντρώνεται πάραυτα , και τα δύο mustang στέκουν ετοιμοπόλεμα στην έξοδο του hangar , με τα ντεπόζιτα γεμάτα βενζίνη .

Ο 3Φ με τον Γιάννη τα κατεβάζουν στον διάδρομο .

Όλοι κάτω.....η κερκίδα των τρελλών .

Πάνσοφος , Apersid , Γιάννης , Τρύφωνας , Σωκράτης , ο Γ.Γ. μας , Βασίλης , ο Αγγελάκος , ο Γιώργος ( georgec) , ο Ηλίας , ο Σουκόης , ο Χρήστος , ο Γιώργος (giorgos65) , ο Nasa , ο Άλεξ (pylex) , ο Παναγής , ο Πυρηνικός , ο Γιάννης (Johnchar) ,o Γιώργος (georgekristi7) , ο Διαμαντής , που μας επισκέφτηκε εκτάκτως για να ζήσει τη στιγμή .....περιμένουν .

Τα 18 κιλοβόλτ σκάνε στην ακίδα του μπουζί ....και το θηρίο μουγκρίζει ακράτητο .....

''Παιδιά κρατάτε όλοι μαζί ....'' φωνάζει ο 3Φ , ''.... αυτό θα φύγει μόνο του ''

Ο Γιάννης σπρώχνει το αριστερό στίκ μπροστά ....τα δευτερόλεπτα που μετράμε αιώνας , γραμμή κέντρο διάδρομο , ο αριστερός αντίχειρας τραβάει πίσω και , η ασημένια cadillac ξεκολλάει....

Τα υπόλοιπα στο βίντεο .

Η πρώτη maiden της ημέρας άφησε χαμόγελα στα πρόσωπα όλων των ερμήδων .

Αμέσως μπήκε στο ''σχοινί '' για στρώσιμο το 60-άρι , ενώ ταυτόγχρονα , η προετοιμασία για την τρίτη maiden ξεκίνησε .

Ο Αντώνης έβαλε με ευλάβεια στη σέλλα τον εκπληκτικό πανέμορφο γιαπωνέζο.

Το Mitsubishi A6M (Zero) - Seagull με εκπληκτικά χρώματα και όπως πάντα με την πολύ προσεκτική δουλειά που κάνει ο Αντώνης , πρώτα break_in και μετά διάδρομο.

Δυο τρείς τροχοδρομήσεις απο τον Αντώνη στον διάδρομο να ζεσταθούν τα λάστιχα και τα δάκτυλα και να πάρει το ίσα του το rudder......και το πανέμορφο πολεμόπουλο στον αέρα .
Οι γιαπωνέζοι σχεδιαστές είχαν κάνει πολύ καλή δουλειά . Flight characteristics που του προσδίδουν ευστάθεια και ευελιξία ,ιπποδύναμη σε σχέση με το βάρος του μεγάλη , τα zero τσάκιζαν τα Grumman F4F Wildcat των αμερικάνων στον Ειρηνικό σαν καθισμένες πάπιες .

Ευτυχώς , σχετικά νωρίς , το 1942 οι αμερικάνοι έβαλαν στον στόλο τους το F6F Hellcat ( σχεδιασμένο από τον Γιάννη (mogolo) - κάποιες πηγές λένε ότι σχεδιαστής ήταν ο Grumman , αλλά προσωπικά το θεωρώ απίθανο ) - αι η πλάστιγγα στις αερομαχίες άρχισε να γέρνει υπέρ τους .

Επιστρέφοντας στο zero του Αντώνη , γράψαμε και την δεύτερη επιτυχή maiden της ημέρας .

Εν τέλει , είχαμε τρείς στις τρείς , όταν , αφού τελείωσε το break-in του 120-άρη στο gold ed. , Γιάννης και Τρύφωνας απογειώθηκαν και ζωγράφισαν με την άσπρη γραμμή στον ουρανό.

Βεβαίως τα mustang δεν ήταν μόνο δύο . Άλλοι δυό ''ερμήδες'' , o Αλέξης και ο Σωκράτης γάζωσαν με τα πολυβόλα τους τον κακό εχθρό .

Ο Σωκράτης με το RV , το P51 και το καταγάλανο Hellcat και το ε/π πέταξε χωρίς να πάρει ανάσα.

Ο Γιάννης όταν είδε το zero στον αέρα έδωσε εντολή στον Σωκράτη να απογειωθεί και να το καταρρίψει . Ο Σωκράτης τρομοκρατημένος αλλά με ψυχραιμία του εξήγησε ....'' βρε Γιάννη μου ο πιλότος είναι ο φίλος μας ο Αντώνης ....'' .

'' Αποκλείεται ....γιαπωνέζος είναι ....'' φώναξε o Γιάννης .

Βρέ Γιάννη βρέ Γιαννάκη ..... ευτυχώς σε μια χαμηλή διέλευση του zero ο Αντώνης έβγαλε το χέρι απο το cockpit και χαιρέτησε με πλατύ χαμόγελο τον Γιάννη .

'' Μα....αυτός είναι ο Αντώνης .''

''ε τόση ώρα στο λέμε ....'' είπαμε όλοι μαζί με ανακούφιση κι ενώ η ψυχή μας είχε φτάσει στην κούλουρη .

'' Nα αλλάξει αεροπλάνο ...να μην πετάει γιαπωνέζο ....''

''Εντάξει Γιάννη , άστον να προσγειωθεί και θα τα τακτοποιήσουμε όλα .....''

Κάπου εκεί τέλειωσε αίσια αυτή η σύντομη αλλά δύσκολη στιγμή .

Ο Αντώνης έκανε πανέμορφες πτήσεις και το zero υπάκουο ερχόταν για προσγείωση πολύ ομαλά.

Ο Αγγελάκος έβγαλε στον ουρανό το extra το απογευματάκι και εμείς όπως πάντα απολαύσαμε την αντλία του λαδιού επί το έργον .

Ο Γιώργος πέταξε και εκείνος με χέρι διαβήτη όπως πάντα με τα rv και Ηellcat .

O Χρήστος που προπονείται ασταμάτητα για να ξαναζεσταθούν τα χέρια έκανε κι εκείνος πολύ ωραίες πτήσεις και προσγειώσεις .

Ο σουκόης τέλος φύλαγε για τους φίλους του μια έκπληξη . Τελευταία , όπως είπε , γράφτηκε σε κάποιον ορειβατικό σύλλογο και ανακάλυψε την μαγεία της ορειβασίας .

Πρότεινε να κάνουν όλοι μαζί παρέα μια βολτίτσα στο βουνό για να ξεμουδιάσουν μετά από τις πολλές πτήσεις . Εννοείται πώς όλοι τον στραβοκοίταξαν και άρχισαν να αναρωτιούνται άν είναι στα καλά του .

Εκείνος όμως επέμεινε λέγοντας ότι πολλοί ορειβάτες έχουν ανακαλύψει εντελώς τυχαία σε αναρριχήσεις , εγκαταλελειμμένα αεροπλανάκια.

Μόλις το άκουσε αυτό ο 3Φ ενθουσιάστηκε ......''έ τότε να πάμε...'' .

O 3Φ παρέσυρε κι άλλους κι έτσι ο σουκόης βρήκε παρέα για το καοινούργιο του hobby.

Σωκράτης , Γιώργος , Τρύφωνας και Σουκόης έκαναν μια πανέμορφη βόλτα στο βουνό και ώ του θαύματος ........ναί......ανακάλυψαν ένα αεροπλανάκι .

Κανείς δεν το πίστευε , όσοι δεν πήγαν μαζί με τους ορειβάτες το μετάνιωσαν σκληρά .

Ο Τρύφωνας , ο Σωκράτης και ο Γιώργος , αφού έβγαλαν ένα ένα , καμμιά διακοσαριά αγκάθια από πόδια , ρούχα και μαλλιά , δέσαν με επίδεσμο τα στραμπουληγμένα πόδια , ρίξαν λίγο νερό στα χέρια που είχαν γίνει μπλέ μαρέν απο το χώμα και τις σκλήθρες , και διαπίστωσαν ότι μετά από την δίωρη μαγευτική ανάβαση έιχαν γίνει κατακόκκινοι κι έτσουζαν όπουν και να τους ακουμπούσαν , ευχαρίστησαν με ευγνωμοσύνη τον σουκόη για την αξέχαστη εμπειρία......

Κάπως έτσι κύλησε η Κυριακή στο μοντελοδρόμιο με πολλά ακόμα παραλειπόμενα , και βεβαίως κατεβάσαμε την μπάρα με το βαθύ σκότος και αφού αποφασίσαμε να κάνουμε περαιτέρω ανάλυση των πτήσεων αδειάσαμε τα αυτοκίνητα τα πρώτα λεπτά της Δευτέρας έχοντας γεμίσει την καρδιά μας για να αντέξουμε πέντε μέρες μακρυά απ' τον ''Ερμή''.

Να και ο Πάνσοφος με την Ιπτάμενη Μηχανή του.